ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΖΑΒΒΟΥ
Τχ. 164-165
Συνάντησα τον χαρακτηρισμό «δημόσια» για μια επιστήμη σε μια συζήτηση της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας το 2004, όπου γινόταν λόγος για την αξία και την αναγκαιότητα μιας δημόσιας, αυτή τη φορά, κοινωνιολογίας [1]. Ο τότε πρόεδρος της εταιρείας Μάικλ Μπούραγουεϋ διατύπωσε έντεκα θέσεις για τη σημασία και την απήχηση που θα είχε μια δημόσια κοινωνιολογία στη συγκυρία της ολοένα και βαθύτερης απορρύθμισης, στην οποία παρέσυρε το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού την αμερικανική κοινωνία, αλλά και διεθνώς. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στη θέση της δημόσιας κοινωνιολογίας ως έναν από τους τέσσερις διακριτούς αλλά συγκοινωνούντες κλάδους της, δηλαδή την επαγγελματική ή εφαρμοσμένη, την κριτική, τη δημόσια και, τέλος, την κοινωνική πολιτική.
Όμως, ήδη από το 2003, ένας σχετικός προβληματισμός είχε διατυπωθεί στους κόλπους της «Εταιρείας Κοινωνιολόγων για τις Γυναίκες στην Κοινωνία» [2], ο οποίος ασκούσε κριτική στο μάλλον θετικιστικό υπόδειγμα που θεμελίωνε τη δημόσια, ως ιδιαίτερη, κοινωνιολογία. Η παραδοχή που φαίνεται να προκρίνεται συνίσταται στο ότι η Φεμινιστική Κοινωνιολογία, Τμήμα της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας από το 1974, είναι καταστατικά δημόσια, επειδή συνδέεται οργανικά με το γυναικείο/φεμινιστικό κίνημα και τις διεκδικήσεις του και προβληματικοποιεί εξαρχής τα όρια της Ακαδημίας ως αποκλειστικού πεδίου έγκυρου λόγου.
[…]
(Στο κείμενο αυτό αναπτύσσω την παρέμβασή μου στην παρουσίαση του βιβλίου, που οργάνωσαν οι εκδόσεις Τόπος τον Δεκέμβριο του 2025, με συνομιλητές τον Γρηγόρη Γκουγκούση, την Ελευθερία Δέλτσου, την Αλίκη Θεοδοσίου και τη Φωτεινή Τσιμπιρίδου)
Η Αλεξάνδρα Ζαββού είναι επίκουρη καθηγήτρια κοινωνιολογίας του φύλου στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] Michael Burawoy, «For Public Sociology», American Sociological Review 70 (2005), σ. 4-28.
[2] Nancy Naples, «From the SWS President: Valuing All Flavors of Feminist Sociology», Gender and Society 17/5 (2003), σ. 659-653.
