Έλλη Δρούλια
τχ. 164-165
Γενική συγκίνηση επικρατούσε την Τετάρτη 16 Απριλίου στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών, στην πολιτική κηδεία του Αλέξη Πολίτη. Κόσμος όλων των ηλικιών υπερχείλιζε καταλαμβάνοντας την είσοδο καθώς ούτε χώρος υπήρχε να σταθεί κανείς στην αίθουσα της τελευταίας παρουσίας ούτε τα αποχαιρετιστήρια λόγια ακούστηκαν σε μεγάλη εμβέλεια. Όλοι είχαν μια ιστορία να διηγηθούν, έναν διάλογο μαζί του που δεν θα ξεχάσουν, ένα παράδοξο, ένα αστείο, κουβέντες ειπωμένες δεκαετίες πίσω που δεν λησμόνησαν. Αυτές τις βιωμένες στιγμές μοιράζονταν ανακουφιστικά τούτη την ύστερη ώρα, όπως «μοιραστικός» ήταν ανέκαθεν ο Αλέξης. Και μετά, μόνο καλές κουβέντες, θετικές μνήμες γράφηκαν στον Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό.
Καθώς προερχόταν από λόγια φιλολογική γενιά, στην οποία απέδιδε το κάλεσμά του, σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στο Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόννης Université Paris IV. Η διατριβή του αφορούσε τα ελληνικά δημοτικά τραγούδια, θέμα που μελέτησε βαθιά, επεξεργάστηκε συστηματικά και δεν έπαψε να τον απασχολεί η ιστορική του πρόσληψη, η ανακάλυψη-αποκάλυψή του από Έλληνες και Δυτικούς διανοούμενους και μελετητές των τριών περασμένων αιώνων. Κατ’ επέκταση ασχολήθηκε με την έρευνα της προφορικής παράδοσης, της ποίησης, της πνευματικής παραγωγής. Σε αυτόν τον καμβά προστέθηκαν από νωρίς ως ειδικά ενδιαφέροντα η ιστορία των ιδεών, των νοοτροπιών και της λογοτεχνίας των 18ου και 19ου αι., η ιστορία του βιβλίου, των βιβλιοθηκών και της ανάγνωσης των αντίστοιχων αιώνων, όπως αποτυπώνονται ανάγλυφα και στο εκδομένο έργο του.
[…]
Η Έλλη Δρούλια είναι ιστορικός. Έχει γράψει βιβλία, άρθρα και έχει εργαστεί επί σειρά ετών στη Βιβλιοθήκη της Βουλής.
