ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ (1)
Τχ. 160-161
Παρά τη διαφορετική άποψη, ως «εκλογικός σεισμός» μπορούν, υπό προϋποθέσεις και δυνητικά ασφαλώς, να αποδειχθούν οι εκλογές του 2023, και όχι αυτές του 2012(2). Κι αυτό, διότι στο μεσοδιάστημα ο εγχώριος δικομματισμός φάνηκε να επανακάμπτει, με αλλαγμένο ωστόσο τον έναν του πόλο (αντικατάσταση του ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ), ενώ σήμερα διαγράφεται ως πιθανότητα η ριζική αλλαγή του κομματικού συστήματος: από δικομματικό σε έναν τύπο «κυρίαρχου κόμματος» (predominant party system) (3). Η υπόθεση αυτής της μεταβολής του εγχώριου κομματικού συστήματος, που τίποτε δεν προδικάζει την ιστορική της επιβεβαίωση, προκύπτει από τους συσχετισμούς εκλογικής δύναμης οι οποίοι προέκυψαν στις τελευταίες εκλογές. Για πρώτη φορά από το 1974, το πρώτο κόμμα εμφανίζει σημαντική διαφορά ψήφων (πάνω από 20%) σε σχέση με ένα δεύτερο (ΣΥΡΙΖΑ) και τρίτο κόμμα (ΠΑΣΟΚ) που έχουν μικρή, σε σχέση με το παρελθόν, εκλογική απόσταση μεταξύ τους (5,99% στις εκλογές τον Ιούνιο του 2023).
[ . . . ]
O Γιάννης Καραγιάννης είναι αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής ανάλυσης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
- Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Παναγιώτη Κουστένη για την παροχή ορισμένων στοιχείων από τα exit polls των τελευταίων εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου του 2023.
- Βλ. Βούλγαρης, Γ. & Νικολακόπουλος, Ηλ. (επιμ.), (2014). 2012: Ο διπλός εκλογικός σεισμός. Θεμέλιο.
- Για τον εν λόγω τύπο κομματικού συστήματος και τις προϋποθέσεις του βλ. Sartori, G. (1976). Parties and Party Systems: A Framework for Analysis. Cambridge University Press. Περαιτέρω επεξεργασία του συγκεκριμένου τύπου κομματικού συστήματος στο Nwokora, Z., & Pelizzo, R. (2-14). Sartori Reconsidered: Toward a New Predominant Party System. Political Studies, 62: 824-842. https://doi.org/10.1111/1467-9248.12078/.
