Δυνητική επικινδυνότητα και ακούσια νοσηλεία

Μιχάλης Βλαστός, Έλλη Παχού
τχ. 120, σ. 104-108

Το πλέον συχνό και σημαντικό πρόβλημα εμπλοκής της Αστυνομίας με τους ψυχικά πάσχοντες προκύπτει από τον ρόλο της στη διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας. Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι εκείνες οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να νομιμοποιείται ο ακούσιος εγκλεισμός σε ψυχιατρική κλινική.

Σύμφωνα με το άρθρο 95§2 του νόμου 2071/92, οι προϋποθέσεις για την ακούσια νοσηλεία είναι οι εξής: «Ι. α. Ο ασθενής να πάσχει από ψυχική διαταραχή, β. Να μην είναι ικανός να κρίνει για το συμφέρον της υγείας του, γ. Η έλλειψη νοσηλείας να έχει ως συνέπεια είτε να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του, ή ΙΙ. Η νοσηλεία ασθενή που πάσχει από ψυχική διαταραχή να είναι απαραίτητη για να αποτραπούν πράξεις βίας κατά του ίδιου ή τρίτου».

Ήδη, από την ίδια τη διατύπωση των προϋποθέσεων αυτών γίνεται εμφανές ότι η εμπλοκή της Αστυνομίας βασίζεται σε δύο διαφορετικές στάσεις του νόμου, και της κοινωνίας εν γένει, απέναντι στην ψυχική νόσο: σύμφωνα με το πρώτο κριτήριο, αναδεικνύεται ο ασθενής ως πάσχων, ως πρόσωπο που υποφέρει και χρήζει υποστήριξης και φροντίδας, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία και η αξιοπρέπειά του. Εδώ, η εμπλοκή της Αστυνομίας γίνεται από την πλευρά του συνοδού και έχει να κάνει με την πρόβλεψη που αναφέρεται στις διατάξεις της προστατευτικής φύλαξης.

Ο Μιχάλης Βλαστός και η Έλλη Παχού  είναι νέοι ψυχίατροι και εργάζονται στο Κέντρο Ημέρας για τους Ψυχικά Πάσχοντες που λειτουργεί, εδώ και μερικούς μήνες, με ενίσχυση από το ΕΣΠΑ, η Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας στον Δήμο Καλλιθέας.

Tags  

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Εισάγετε το email σας για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα