Η άνοδος της ριζοσπαστικής αριστεράς σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι γραμμική

Philippe Marlière

Μια συζήτηση με τους Fabien Escalona και Mathieu Vieira

τχ. 130-131

 

Φαμπιέν Εσκαλονά / Ματιέ Βιεϊρά: Εκδώσατε μαζί με τον Ζαν-Νυμά Ντυκάνζ και τον Λουΐ Βεμπέρ έναν συλλογικό τόμο για τη ριζοσπαστική αριστερά στην Ευρώπη. Ποιοι είναι οι σκοποί, η δομή και οι κυριότερες θέσεις του βιβλίου σας;

Φιλίπ Μαρλιέρ: Αυτό που αντιπροσωπεύει το βιβλίο μας είναι μία συνθετική ματιά των κομμάτων και των ρευμάτων της ριζοσπαστικής αριστεράς στην Ευρώπη. Το βιβλίο, τη συγγραφή του οποίου μοιράστηκαν έξι χέρια, χωρίζεται σε τρία μέρη. Ο Λουΐ Βεμπέρ κατέγραψε όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς ̶ εθνικούς και υπερεθνικούς (όπως το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς) ̶ , οι οποίοι τοποθετούνται στη ριζοσπαστική αριστερά∙ ο Ζαν-Νυμά Ντυκάνζ ιχνηλάτησε την ιστορία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980∙ και εγώ έφτιαξα μια τυπολογία αυτής της «πολιτικής οικογένειας»: προσπάθησα δηλαδή να δω ποια είναι τα κομματικά της χαρακτηριστικά (μια κοινωνιολογία των ψηφοφόρων και των οπαδών της), ποιος τύπος οργάνωσης επικρατεί (ένας «ομόσπονδος» συνασπισμός ή ένα νέο κόμμα;), και, τέλος, ποια είναι τα κύρια ιδεολογικά και πολιτικά διακριτικά γνωρίσματα αυτών των κομμάτων. Όλες αυτές οι πληροφορίες υπήρχαν, αλλά ήταν διασπαρμένες και μερικές φορές μόνο σε ξένη γλώσσα, δηλαδή όχι στα γαλλικά.

Πέρα από κάποιες εθνικές ιδιαιτερότητες, διαπιστώνουμε την ύπαρξη μιας σύγκλισης, όχι γραμμικής βέβαια, ανάμεσα στα διάφορα κόμματα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 είχε αναγγελθεί ο θάνατος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Αυτή σήμερα αναγεννάται με τα χαρακτηριστικά της ριζοσπαστικής αριστεράς. Κληρονόμησε την κομμουνιστική μήτρα και κατάφερε να εγκολπώσει στην αντικαπιταλιστική πάλη νέα ρεύματα που δεν προέρχονται απαραίτητα από την κομμουνιστική παράδοση: φεμινιστές, πράσινους, δημοκράτες της αριστεράς, πρώην σοσιαλιστές, τροτσκιστές ή μαοϊκούς. Πρόκειται, τελικά, για μία αριστερά που είναι αποφασισμένη να κατακτήσει την εξουσία οριστικά μέσω της κάλπης, όπως δείχνουν οι περιπτώσεις του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα ή του Μετώπου της Αριστεράς (Front de Gauche) στη Γαλλία.

                  Μτφρ. Δημήτρης Αντωνίου

 

Ο Philippe Marlière είναι καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο University College London και συνεπιμελητής του τόμου Η ριζοσπαστική αριστερά στην Ευρώπη (Jean-Numa Ducange / Philippe MarlièreLouis Weber, La gauche radicale en Europe, Éditions du Croquant, 2013). Η έρευνά του εστιάζει στη ριζοσπαστική αριστερά και τη σοσιαλδημοκρατία

 Οι Fabien Escalona και Mathieu Vieira διδάσκουν πολιτική επιστήμη στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών της Γκρενόμπλ και της Λιλ αντίστοιχα. Έχουν συγγράψει τη μελέτη Η ριζοσπαστική αριστερά, ή η ανάδυση μιας κομματικής οικογένειας (Fabien Escalona / Mathieu Vieira, La gauche radicale, ou l’émergence d’une famille de partis, Νοέμ. 2013) που είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της Fondation Jean Jaurès

Tags  

ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Εισάγετε το email σας για να ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα